Oğlum kendine kağıtlardan kardeş yapmış.Bide öyle güzel ki.Ayakları gözleri her bişeysi var.Oysaki ne güzel kandırmıştım ya araba alırız yada kardeş diye.Arabaya razı olmuştu.Ahh ahh ne yalanlarla büyüttüm ben bu çocuğu:)Tabiki maddi manevi imkanım olmadığından ikinci çocuk meselesi kapandı.Çektiğim sıkıntılardan sonra hiç gücüm kalmadı.Bunun adam olduğu günleri görürüm inşallah
'Belki Birgün'' diye başlayan her cümleden kurtardım kendimi. Hayatın belkisi ve keşkesi olmuyor anladım !
kardeş etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
kardeş etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
28 Temmuz 2013 Pazar
23 Şubat 2012 Perşembe
KARDEŞ ŞART MI?
Bir oğlum var.Başka çocuk isteyemiyorum yada istemiyorum.O kadar zor günler yaşadımki (halada yaşıyorum)aynı günleri baştan yaşamak istemiyorum.Kadınlar hayretle karşılıyor bu durumumu.Aaaa olmaz kardeşsiz olmaz.Aaaa yapmıcakmısın olmaz.İnsanın kardeşi olması çok güzel.Bende isterim evladımın kardeşi olsun.Zaten annelik böyle birşey bir çocuk yapmakla bitmiyor ee yalnız mı olcak bize bir şey olursa nolcak vs.Hem maddi hem manevi şartlar çok zor.Yeni bir çocuk olması demek aslında oğluma belki dahada zarar vercek?Nasıl?Başta kreşe gidemicek.Sonra ben iş hayatına dönemicem.Yeni doğan bebenin sağlıklı olcağı veya zor bir çocuk olmayacağı ne malum?İkimizinde hayatı bitecek.Allah rızkını verir evet ama yardım edecek kimseniz yoksa çok zor.İki saat çocuğa birinin bakması ne büyük bir nimettir ben bunu çok yaşayamadım.Dün parkta bir kadınla karşılaştık oda oğlunu parka getirmişti.Sohbet sırasında ben bitane daha yapcam dedi.Ben istemiyorum deyince çok şaşırdı.Annem de kayınvalidemde yardım ediyor haftasonları çocuk onlarda kalıyor dedi bebekliğinden beri.Nefes aldırmışlar yani.Bide lütfen çocuk düşünmeyen birine ısrar etmeyin.Var bende öyle tanıdıklar arkadaşlar.Aaaa buna birşey olursa napcaksın.Tabiki Allah korusun ama Allahtan gelene napabilirsin.Sanki kadının başka görevi yok sadece anne.Tabiki en kutsalı annelik.Ama biz de bir bireyiz.Geçende bir forumda kadın baya bıkmış çocuktan şikayet ediyordu vay efendim o anneymiş nasıl şikayet edermiş.Eeee o insan değilmi?Eşimin dediği şu sen mutlu olursan biz mutlu oluruz.Sen mutlu olmazsan biz olamayız.İçimde kalan çok şey oldu.Oğlumun bebekliğini düşününce sadece sıkıntı gerginlik hatırlıyorum.Onu kucağımda sevdimmi?Hiçbirşey yaşayamadım.Ancak maddi imkanlar süper olcak gece gündüz bakıcı gelcek anca öyle çocuk yaparım.Bana sadece sevmesi kalcak.İnsan yetiştiriyorsun ve bu düşündüğümüzden de zor.Allah bütün annelere sabırlar versin.
21 Şubat 2012 Salı
ALAYINA İSYAN
Aşağıda okuyacaklarınız hayal ürünü değildir.Tamamen gerçektir.Ailem tarafından yalnız bırakıldım doğumdan sonra.Çok da yakınız birbirimize.İçine at at dayanamadım sonunda kardeşlerime mail attım:
3 yıldır depresyondayım.Ve bu artık benim ailemde sıradan bir olay.Oğlum durmaz ben çekerim bu iş hep böyle.Herkes bir parmak attı depresyona girmem için.Ben sizleri okadar çok seviyorumki okadar ince düşünüyorumki sizin için, maalesef aynı duyguları taşımadığımızı geçde olsa anladım.Doğum beni çok mallaştırdı.Gereken tepkileri hiçbir zaman yerinde ve zamanında veremedim.Hem mallaştığım için hemde size bişi diyemediğim için içime ata ata ya verem olcam ya kanser olcam sonunda.Kaynanamdan dahada kırgınım size.Çünkü insanın canı ciğeri daha çok yakıyormuş anladım.İyi gününüzde kötü gününüzde elimden geldiğince maddi manevi yanınızda olmaya çalıştım.Ama siz hiç yoktunuz kötü günümde.uykusuz günlerim oldu cinnet geçirdiğim günlerim oldu intihar etmek istediğim günlerim oldu kaçmak istediğim günler oldu.Oğlum durmuyo diye değil ,geceleri annem yok kimse yok diye ağlardım.Annem ya koşa koşa n.ye(ortanca kardeşim) yada y.ye(küçük kardeşim) gitmişti.Yada biryerlerdeydi işte.Çünkü öyle ağzıma s.çmışlardıki ot gibiydim.Maalesef ailem de dahil kimse anlamadı.Galiba benim zannettiğim gibi bir kardeşlik yokmuş aramızda.evet benim çocuğum kimse bakmak zorunda değil.Ama ben neyinizim.Benim kötü günlerim bu 3 yılımdı işte halada sıkıntılarım var ama onlarıda aşıcam.Ogünleri atlattıysam bugünler hiçbişey değil benim için.Ama içimde çok şey kırıldı size karşı..Ailemede yakınım sözde.Uzak olsaydımda uzaktayım diye ağlasaydım keşke.Burda olsalardı yardımcı olurlardı diye kendimi avutsaydım.Zannettiğim kadar kimsenin beni sevdiğini sanmıyorum.Ben size çok değer vermişim okadar.Hiçbir beklentim yok kimseden.Kendi kendime mücadele ettim halada ediyorum.Bunlarıda benim için bir şey yapın diye yazmıyorum.Korkmayın bırakmam oğlumu bakmak istemeyen insanlara.Akşam ben 2-3 saat arkadaşıma gitcem diye kimseyede minnet etmem.otururum evimde napalım.Sadece içimi dökmeliydim.HOŞÇAKALIN.
Şu sözlerde çok hoşuma gitti
Konuşmamız gereken şeyler var, susmamız gereken yerler ve yerinin gelmesine rağmen ağızdan çıkmayı reddeden kelimeler. Edilen yeminler var, tutulmayan sözler ve ardında bir ceset bırakıp gidenler var. Nedenler var,"Nedenler", neden sevmedinler, neden gelmedinler, neden gittinler. Hayatımızın içine edenler var. Bunu yaparken bile bize "seviyorum" diyenler...
3 yıldır depresyondayım.Ve bu artık benim ailemde sıradan bir olay.Oğlum durmaz ben çekerim bu iş hep böyle.Herkes bir parmak attı depresyona girmem için.Ben sizleri okadar çok seviyorumki okadar ince düşünüyorumki sizin için, maalesef aynı duyguları taşımadığımızı geçde olsa anladım.Doğum beni çok mallaştırdı.Gereken tepkileri hiçbir zaman yerinde ve zamanında veremedim.Hem mallaştığım için hemde size bişi diyemediğim için içime ata ata ya verem olcam ya kanser olcam sonunda.Kaynanamdan dahada kırgınım size.Çünkü insanın canı ciğeri daha çok yakıyormuş anladım.İyi gününüzde kötü gününüzde elimden geldiğince maddi manevi yanınızda olmaya çalıştım.Ama siz hiç yoktunuz kötü günümde.uykusuz günlerim oldu cinnet geçirdiğim günlerim oldu intihar etmek istediğim günlerim oldu kaçmak istediğim günler oldu.Oğlum durmuyo diye değil ,geceleri annem yok kimse yok diye ağlardım.Annem ya koşa koşa n.ye(ortanca kardeşim) yada y.ye(küçük kardeşim) gitmişti.Yada biryerlerdeydi işte.Çünkü öyle ağzıma s.çmışlardıki ot gibiydim.Maalesef ailem de dahil kimse anlamadı.Galiba benim zannettiğim gibi bir kardeşlik yokmuş aramızda.evet benim çocuğum kimse bakmak zorunda değil.Ama ben neyinizim.Benim kötü günlerim bu 3 yılımdı işte halada sıkıntılarım var ama onlarıda aşıcam.Ogünleri atlattıysam bugünler hiçbişey değil benim için.Ama içimde çok şey kırıldı size karşı..Ailemede yakınım sözde.Uzak olsaydımda uzaktayım diye ağlasaydım keşke.Burda olsalardı yardımcı olurlardı diye kendimi avutsaydım.Zannettiğim kadar kimsenin beni sevdiğini sanmıyorum.Ben size çok değer vermişim okadar.Hiçbir beklentim yok kimseden.Kendi kendime mücadele ettim halada ediyorum.Bunlarıda benim için bir şey yapın diye yazmıyorum.Korkmayın bırakmam oğlumu bakmak istemeyen insanlara.Akşam ben 2-3 saat arkadaşıma gitcem diye kimseyede minnet etmem.otururum evimde napalım.Sadece içimi dökmeliydim.HOŞÇAKALIN.
Şu sözlerde çok hoşuma gitti
Konuşmamız gereken şeyler var, susmamız gereken yerler ve yerinin gelmesine rağmen ağızdan çıkmayı reddeden kelimeler. Edilen yeminler var, tutulmayan sözler ve ardında bir ceset bırakıp gidenler var. Nedenler var,"Nedenler", neden sevmedinler, neden gelmedinler, neden gittinler. Hayatımızın içine edenler var. Bunu yaparken bile bize "seviyorum" diyenler...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)



