3 yıldır depresyondayım.Ve bu artık benim ailemde sıradan bir olay.Oğlum durmaz ben çekerim bu iş hep böyle.Herkes bir parmak attı depresyona girmem için.Ben sizleri okadar çok seviyorumki okadar ince düşünüyorumki sizin için, maalesef aynı duyguları taşımadığımızı geçde olsa anladım.Doğum beni çok mallaştırdı.Gereken tepkileri hiçbir zaman yerinde ve zamanında veremedim.Hem mallaştığım için hemde size bişi diyemediğim için içime ata ata ya verem olcam ya kanser olcam sonunda.Kaynanamdan dahada kırgınım size.Çünkü insanın canı ciğeri daha çok yakıyormuş anladım.İyi gününüzde kötü gününüzde elimden geldiğince maddi manevi yanınızda olmaya çalıştım.Ama siz hiç yoktunuz kötü günümde.uykusuz günlerim oldu cinnet geçirdiğim günlerim oldu intihar etmek istediğim günlerim oldu kaçmak istediğim günler oldu.Oğlum durmuyo diye değil ,geceleri annem yok kimse yok diye ağlardım.Annem ya koşa koşa n.ye(ortanca kardeşim) yada y.ye(küçük kardeşim) gitmişti.Yada biryerlerdeydi işte.Çünkü öyle ağzıma s.çmışlardıki ot gibiydim.Maalesef ailem de dahil kimse anlamadı.Galiba benim zannettiğim gibi bir kardeşlik yokmuş aramızda.evet benim çocuğum kimse bakmak zorunda değil.Ama ben neyinizim.Benim kötü günlerim bu 3 yılımdı işte halada sıkıntılarım var ama onlarıda aşıcam.Ogünleri atlattıysam bugünler hiçbişey değil benim için.Ama içimde çok şey kırıldı size karşı..Ailemede yakınım sözde.Uzak olsaydımda uzaktayım diye ağlasaydım keşke.Burda olsalardı yardımcı olurlardı diye kendimi avutsaydım.Zannettiğim kadar kimsenin beni sevdiğini sanmıyorum.Ben size çok değer vermişim okadar.Hiçbir beklentim yok kimseden.Kendi kendime mücadele ettim halada ediyorum.Bunlarıda benim için bir şey yapın diye yazmıyorum.Korkmayın bırakmam oğlumu bakmak istemeyen insanlara.Akşam ben 2-3 saat arkadaşıma gitcem diye kimseyede minnet etmem.otururum evimde napalım.Sadece içimi dökmeliydim.HOŞÇAKALIN.
Şu sözlerde çok hoşuma gitti
Konuşmamız gereken şeyler var, susmamız gereken yerler ve yerinin gelmesine rağmen ağızdan çıkmayı reddeden kelimeler. Edilen yeminler var, tutulmayan sözler ve ardında bir ceset bırakıp gidenler var. Nedenler var,"Nedenler", neden sevmedinler, neden gelmedinler, neden gittinler. Hayatımızın içine edenler var. Bunu yaparken bile bize "seviyorum" diyenler...
