OĞLUM BAKKALA GİTTİ!

Oğlum 4 yaşında.Ekmek bitmiş bakkala gider misin dedim.Giderim dedi mutlulukla.Evet daha küçük.Ama bakkalı camdan görebiliyorum.Babası da evin kapısının önünde bekliyor.İki bakkal var.Biri küçük.Küçük olana gitmesini istiyorum çünkü onu camdan görebiliyorum diğerini göremiyorum.Diğeri her zaman dönüşte uğradığımız bakkal.
Para verdim eline iki ekmek alıcaksın.Cep telefon numaramı yazdım eline verdim.Bir şey olursa korkarsan hemen bunu yakınındaki birine ver annemin telefonu diceksin.
Açtık kapıları.Yolda arasıra araba geçen bir yol.Karşıdan karşıya geçmesini biliyor ama yine de çocuk.Ben camda babası aşağıda.O uzaklaştıkça tansiyonum yükseliyor tabi.İçimde bin pişmanlıklar.Ne yaptım Allahım ben.Camdan bakarken Allah çocuk bakkalı geçti diğer bakkala gidiyor.Eşime dedim koş.Neyse eşim gitti arkasından bu ekmekleri almış telefon numaramı bakkala uzatırken yakalamış eşim:))Allah az daha bakkalla aramı yapcaktı bu çocuk:))
Bir daha gönderdim tabi yakın bakkala. Bak bu bakkala gideceksin dedim.Neyse ikinci denememizi kazasız belasız atlattık.Ama çok mutlu oldu.Kendine güveni geldi.Başarmış olmanın mutluluğunu yaşadı.Tabi benim de yüreğim ağzıma geldi.