'Belki Birgün'' diye başlayan her cümleden kurtardım kendimi. Hayatın belkisi ve keşkesi olmuyor anladım !
kahvaltı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
kahvaltı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
17 Temmuz 2012 Salı
ANA OĞUL KAHVALTIDA
Cumartesi akşamı arkadaş arar ve yarın arkadaşımızın doğumgününü bir kahvaltı eşliğinde Maltepe'de kutlayacağız sende gel der.Anne kişisi düşünür düşünür düşünür.Baba şehirdışında gidilecek mekan biraz terste kalmakta.Çocukla tek başıma gidebilir miyim acaba?O anda bir gezme isteği cahil cesareti ağır basmakta aman ne olcak bakayım şu otobüslere denilir.Otobüsle güzergah öğrenilir.Bir minibüs bir otobüsle gidiliyor tamam.Sabah erkenden kalkılır çanta hazırlanır.Evden çıkılır minibüse binilir.O da ne?Telefon evde unutulmuştur.Nasıl haberleşcem ya gelmezlerse ya iptal olursa diye düşünüp,bu sıcakta tekrar inip eve gitmekde yemez devam edilir.Minibüsten inince çocuk kişisi delirmeye başlamış abuk sabuk isteklerde bulunmaya başlamıştır.Anne hemen yanındaki silahını(şeker) çıkarıp sakinleştirmiştir.Otobüse binilip gideceğin yer sorulup tam önünde inilmiştir.Arkadaşlarla buluşulur.Çocuk hiçbirşey yemez ama neyseki huysuzluk yapmaz.Ara sıra hırçınlaşınca baba kişisi özlenir.(Akıllı kadın çocuğa babasını sevdirir).Ormanlık alanda güzel bir gün geçirilir.Anne kişisinin korktuğu gibi olmaz.Aynı yoldan eve dönülür.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
