İŞTEN AYRILDIM

İşten ayrıldım sonunda.Bir haftadır evde keyif yapıyorum.Keyif dediğim gene bir sürü iş var tabide olsun benim işim sonuçta.İnsan dışarı çıkmadan göremiyor nasıl bir şeyin içinde olduğunu.Şu anda geçen bir seneme baktığımda nasıl katlanmışım nasıl ruhum kabul etmiş böyle bir baskıyı diyorum.
Bazen uzaktan bakmak gerek hayatımıza.Napıyoruz ne hissediyoruz?
Oğlumda çok mutlu tabi.Annesi bırakıyor okula öğlen annesi alıyor.Öğretmen bile bu hafta çok farklı diyor.Çıkışta saatlerce parkta kalıyoruz. Şehir çocukları hep dört duvar arasında.Gelecek kuracağız diye onların çocukluklarından çalıyoruz.Yakında gene iş görüşmeleri başlıyacak.O zamana kadar mutlu huzurlu hayatımdan bir yudum daha almalıyım.

YETTİ BEE

Bir dolu psikopat var özel sektörde.Ve ben onları mıknatıs gibi çekiyorum her seferinde.

Her gün ne fırça  çeksem diye düşünen patronlar var biliyorum.

Her gün nasıl işten soğutsam diye düşünen patronlar var biliyorum.

Yapacağı işi on kez farklı biçimde yaptırıp yine birinci şekline dönenler var biliyorum

Mesai saati bitiminde hop atlamıcaksın, ama sabah bir dakika geç kalmıcaksın.

Maaş zamanı sizi soymak istiyoruz gibi sanıyorsunuz biliyorum.

Gönül rahatlığı ve huzurla çalışamayacağız biliyorum.

Bizim maaşımızdan önce kendi çeklerinizin geldiğini biliyorum.

Ama bizim önceliğimiz işimiz olmalı.

Sürekli anne bile olsak çocuğumuzla ilgilide olsa izin alamayız.

Ama mesai saatinden sonra bir iş varsa kalmalıyız ücretsiz tabiki

Hastalanınca rapor getirmeliyiz aksi taktirde maaşımızdan kesilir

İşe on dakka geç kalsak suratlar asılır.

On gündür maaşımızı alamadık ama bizim bişey demeye hakkımız yok,patronda bir utanma halen olmaz.

Neden iç huzuruyla çalışmak bu kadar zor?İşler çok zor değil ki.İşleri zorlaştıran patronlar.Biz sizi soymaya çalışmıyoruz.Hakkımız olanı istiyoruz bu da çok zor değil.Huzurla sevinçle işime gelmek istiyorum.Her gün bir sürü dualar ederek değil.

Adam Sizce Ne Arıyor Olabilir?

İşten çıktığım gün başka bir işten aradılar.Ofis ortamı ve adamla yalnız olcağız.Böyle işleri genelde tercih etmem.Daha kurumsal ve daha çok kişinin çalıştığı yerler tabiki tercihim.Ancak evime yakın olduğu için de merakdan bir bakayım dedim.Allahım daha nasıl insanlarla karşılaşacağım acaba?
Girdim içeri adam hemen bilgisayarın başına oturttu beni 
-Anlıyor musun bu programdan?
-Bilmiyorum ama zamanla öğrenirim
-Sigara içiyor musun?
-Evet içiyorum
-Gel şu masada sigarımızı içip konuşalım!
-yok ben şimdi içmeyeyim teşekkürler
-Parfüm mü sıktınız
-Evet
-Bir daha sıkmayın küçük bi ofis burası üstüme parfüm sinsin istemem!Hep bu tarzda mı giyinirsiniz?
-Niye ne varki?(Siyah kumaş pantalon beyaz gömlek siyah hırka)
-Hırkayı neden giydiniz!
-Sabah soğuktu giydim ne olmuşki?
-Olmamış burda daha güzel giyinmelisin.Gerekirse kıyafet için ek ücret veririz.!Tabi çok açık olmayacak.Burda benimle muhabbet edecek.Ama misafir geldiğinde lakayt olmayacak.
-Peki ben eşime danışayım ona göre ararım.

Adam sizce ne arıyor olabilir?Daha nelerle karşılaşacağız bakalım.
Tek istediğim huzurlu bir ortamda çalışmak.Çok iş de problem değil benim için.Yeterki insanlar insan olsun.Patronculuk müdürcülük oynayan tipler olmasın.Çok mu zor?

Tamam Kabul Küçükken Mıknatıs Yuttum .. Ama ßütün Salaklar da Demir mi Yuttu?

Yıllar sonra iş hayatına geri döndüm.Tabi bu süreçte oğlumu büyüttüm kreşe verdim artık hazırım çalışmaya.
İlk olarak bir iş  bulup çalışmaya başladım.Öyle mutluydum ki bir yerlere ait olmak birşeyleri başarmak çok güzeldi gerçekten.İşin şartları da müdürümde kaymak gibiydi.Orda zaten fazla duramayacağımı anlamıştım.Çünkü iyisi beni bulmazdı. Nitekim ikinci günümde işten çıkarıldım.Çünkü işyerinin diğer sahipleri kadın çalışan istemiyorlarmış!Hakkımı fazlasıyla verip beni işten çıkardılar.
Ertesi hafta başka bir işten çağırdılar.Başladım işe.Burası da kurumsal bir firma şartları iyi.Bölge müdürlüğü.Bir kadın müdür.Yazdan beri baya eleman girmiş çıkmış.Kadının dediği de istemiyorlar kadının bir yerlere gelmesini! Tabi oynaşcak kimse yok!Girince ben olayların hiç de öyle olmadığı anladım.Bir günde işi öğrenmemi bekledi.Bilmediğim iş yüzünden fırça yedim.Asla haklı olduğunu kadına kabul ettiremiyorsun.Kendi arabasını temizletmeye elemanı yolluyor.Sevkiyat var uzak bir yere eleman buraya geç kalıyor.Akşam evine geç gidiyor bizde eleman gelsin diye onu beklemek zorundayız iş yerinde.Neden hanfendinin arabasının bakımı yapılsın.İnsan yediği bisküviye kadar işyerine gider yazar mı?Hergün suyunu içtiği maydanozu dahi düşünün.Müdürsün ya sen.Baktım olcak gibi değil.Dedim ben çıkıyorum.Onbeş yaşımda değilim her gün fırça yiyemem.Hemde hatam olmayan şeylerden.Bütün gerginliğimden kurtuldum.Bu ne kardeşim böyle.Allah hayırlı ve iyi insanlarla karşılaştırsın derler ya aynen öyle.Bu kadın on milyar verseler bile katlanılmaz.
Bu da gol değil anne:)

Senin paran benim param

Kadın çalışmalı mı?Çalışmamalı mı?Kadın çalışmalı.Dimdik durmalı hayata karşı.Çalışmasa bile mutlaka bir eğitimi olmalı.Erkekler artık çalışmayan kadınla evlenmek istemiyorlar.Evet hayat şartları ağırlaştı bir maaşla geçinmek çok zor.Kaynanalarda oğullarına artık memur arıyorlar bizimkiler gibi.Ben memur değilim.Basit bir çalışan oldum herzaman.Pekde şanslı sayılmam işyeri açısından.Girdiğim yerler ya iflas eder ya ortaklar ayrılır ya kapanır öyle bi uğursuzum yani.Beni duyunca eşimin ailesi o olmaz kesinlikle çalışmaz ilerde demişlerdi.Ne kadar da ileri görüşlüler.Şuan çalışmıyorum.Ama ozamanlar çalışıyordum.Diceksinizki bir kıymetin varmıydı tabikide yoktu.Kayınpeder hatta eşime O çok iş değiştiriyor hayır gelmez sana ondan demiş:))Şirket kuruyoruz sanki ortaklık yapcaz.Evlendik bir süre sonra ben dayanamadım işten çıkmak istiyorum.Bir süre ara vereyim öyle çalışayım diyorum.Çünkü işyerinden memnun değilim.Ama arkamda durcak adam yok.Çık karıcım ben sana bakarım diyen yok.Herkes babammı?En ufak bir şikayetimde gitme tamam derdi.Sonra bir gece iyice ağladım.Arkamda kimse yok güvencek diye.Destekledi beni paşazadem.Çıktım işten kaynanaya demiyoruz.Anam bununda geleceği tuttu.Bir hafta kalacak.Söylesem bir haftayı evde onun suratıyla geçircem.Söylemedim tabi.İşe gider gibi çıktım evden hergün akşama eve geldim.Bir muhabbetimizdede işten çıkmayı düşündüğümü söyledim.Kadının gözyaşları sel oldu gitti.Allahım ya!Hayır yani ondan para isteyen de yok.Ne diye krize giriyosun.Çalışma meselesi baya olaylı yani.Eşimde tavrını koyamadığı için.Size ne ister çalışır ister çalışmaz diyemediği için ben eşimin parasını yiyen bir kadınım.Eeee gerçekde bu!Ben yemicemde kim yicek?Kimin için çalışıyosun adam?Çalışmak koymuyoda mecbur edilmek koyuyo.Tabiki insansın şartlar zorsa iş bulur çalışırsın evde yatcak halin yok.Eskiden o odun yerine koyduğumuz ben karımı çalıştırmam diyen erkekleri harbiden özlüyorum.Artık adından önce işin ve maaşın soruluyor.Kadının bide çocuğu varsa o dahada beter.İşe git patronun deneme tahtası ol eve gel yemek yap çocukla uğraş.Gece çocuk için kalk, kocanın gönlünü eyle oooo!İşimiz çok zor Allah tüm çalışan kadınlara yardım etsin.Yarın öbürgün ne olcağı belli değil.Sokağa atılabilirsin,dayak yiyebilirsin,kocan ölebilir,ailen sahip çıkmaz vs.vs.Oyüzden güzel para koca dırdırı olmadan benim hakederek kazandığım para.