KENDİMLE GURUR DUYUYORUM

Sizin hiç hayalleriniz öldü mü?Benim öldü.Hayatınızda yalnızca bir kere yaşayabileceğiniz bir şey hiç burnunuzdan geldi mi?Yada hayatınızın en güzel anları size zehir oldu mu?Doğum yapmaktan bahsediyorum.
İnsanın en güzel anı bazen ciğerinden çıkmayacağı bir ana dönüşebiliyor.Hemde herkes tarafından.Sanki bir tek sen yalnışsın herkes doğru.Hayatta bazı şeyler var ki bir daha yaşamaya imkan yok.O güzel bebeğin kucağına aldığın an.Onun kokusunu defalarca içine çektiğin an.Defalarca koynunda uyuttuğun an.Şimdi neden oğlumun bebekliğine dair hiçbirşey hatırlamıyorum.Onu sevmiş miydim?Kucağıma almış mıydım?Kokusunu duymuş muydum?İlk defa ne zaman anne demişti?
Şimdi niye hala bebek mağazalarında dolaşıyorum ki?İstemiyorumki başka bebek.Hiçbir şeyden hevesimi alamadığım için mi?Neden bana da çok hassas davranmadılar. Lohusa o demediler mesela.
Dünya üzerime geliyormuş gibi hissettim.İnsan çocuğu küvezde olan bir kadına bir yalnış anlaşılmadan dolayı doğumunu bu hale getirir mi?
Bir sürü şey yaşandı.Seneler geçti evet ama içimde  çok uhde kaldı.

Geçen gün bir bebek mağazasında  oğlumun doğumunda yattığım hastanenin odasındaki şu el temizleme zımpırtısından vardı.Koklayınca ağladım biliyor musunuz?

Zor günler yaşadım tek başına atlatmakda kolay olmadı tabikii.

Artık dediğim şu ben ne kadar güçlüyüm.Ben ne kadar güçlüymüşüm ya.Ben neler yapmışım.Hastalıklı bir çocuğa kendi başıma baktım ve tüm çabalarım da meyvesini veriyor.Oğlumla gurur duyuyorum.Bir dakika önce kendimle.Kendimin önünde saygıyla eğiliyor kendi ellerimden öpüyorum:))Yüreğime sağlık.Kendimle gurur duyuyorum..

DUYGULARIMIZLA OYNADILAR

Son 10 gündür tatlı bir koşuşturmaca içindeydik.Bir mucizeydi bizim için ev almak.Hayali bile okadar imkansızdı ki.Ev sahibimiz evi satıcam dediğinde garip bir gerginlik yaşadık.Mutlaka almalıydık bu evi.Ev 15 yıllık ama yeri çok güzel geleceği parlaktı.Böyle bir evin hayalini bile kuramazdık.Bulduk buluşturduk.Yüklü miktarda kredinin altına imza attık.Canla başla çalışıp ödicektik.Bir  sürü hayal kurduk.Evin içine yapacağımız değişiklikleri saatlerce konuştuk eşimle.Benimde evim olcak mıydı Allahım diye ağlayıp duruyordum.Hemen kurban adağımı kestircektim.Herşey mükemmel gitti ta ki tapuya kadar.İş bi tapuya gelmiştiki satıcı vazgeçti.Akrabaları sorun çıkarmış.Hayallerimizle oynandı durup dururken.Hiç aklımızda yokken aklımıza bir fikir sokuldu ve sonra elimizden alındı.Çocuğun eline şeker verip geri almak gibi.Hiç anlamıyorum tutarsız insanları.Bu evde artık benim gözyaşlarım var.Hayrınıda görme inşallah.